การที่หัวหน้าครัวเรือนมีอายุต่ำกว่า 15 ปี (เด็กหรือเยาวชน) ถือเป็นสถานการณ์ที่เปราะบางอย่างยิ่ง ซึ่งส่งผลเสียต่อการพัฒนาในหลายด้าน ทั้งต่อตัวเด็กเอง ครอบครัว และระดับสังคม ดังนี้:
-
ผลกระทบต่อพัฒนาการของตัวเด็กเอง (Developmental Impairment)ขาดการศึกษาและทักษะอาชีพ: หัวหน้าครัวเรือนอายุน้อยมักต้องลาออกจากโรงเรียนเพื่อหางานทำ ทำให้ขาดโอกาสทางการศึกษาและพัฒนาทักษะวิชาชีพที่จำเป็นต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตในระยะยาวปัญหาด้านจิตใจและพฤติกรรม: การแบกรับภาระหนักเกินวัยนำไปสู่ความเครียด ความกดดัน ขาดความรักความอบอุ่น ทำให้เสี่ยงต่อการเกิดปัญหาพฤติกรรม ซึมซับสภาพแวดล้อมที่ไม่ดี และขาดการแนะนำที่ถูกต้องพัฒนาการไม่สมวัย: ร่างกายและจิตใจอาจไม่เจริญเติบโตเต็มที่เนื่องจากต้องดูแลตัวเองและผู้อื่นในขณะที่ยังไม่พร้อม
-
ผลกระทบต่อความมั่นคงของครัวเรือน (Household Vulnerability)รายได้ไม่แน่นอนและยากจน: หัวหน้าครัวเรือนที่เป็นเด็กมักเข้าถึงแหล่งงานที่มีรายได้ต่ำหรือไม่สม่ำเสมอ นำไปสู่ความยากจนและความเปราะบางทางเศรษฐกิจความสัมพันธ์ในครอบครัวไม่มั่นคง: เสี่ยงต่อความขัดแย้งภายในครอบครัวสูงกว่าปกติ โดยเฉพาะในครัวเรือนที่มีลักษณะข้ามรุ่น หรือไม่มีพ่อแม่ดูแล
-
ผลกระทบต่อการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจ (Socio-Economic Development)ผลิตภาพแรงงานต่ำ (Low Labor Productivity): เด็กที่ขาดการศึกษาเมื่อโตขึ้นจะกลายเป็นแรงงานที่ขาดทักษะ