การที่ผู้สูงอายุและเด็กอาศัยอยู่ลำพังในครัวเรือน (หรือที่เรียกว่าครัวเรือนข้ามรุ่น/ครัวเรือนแหว่งกลาง) ส่งผลกระทบที่สำคัญหลายด้าน ทั้งต่อตัวบุคคลและโครงสร้างสังคม โดยมีความเสี่ยงหลักๆ ดังนีเ
:1. ความเสี่ยงด้านสุขภาพกายและอุบัติเหตุ (Health & Physical Safety Risks)อุบัติเหตุร้ายแรง: ผู้สูงอายุและเด็กมีความเสี่ยงลื่นล้ม หกล้ม หรือเกิดอุบัติเหตุในบ้านสูง หากอยู่คนเดียวแล้วเกิดเหตุ จะไม่มีคนช่วยทันทีการจัดการโรคประจำตัว: ผู้สูงอายุอาจลืมทานยา หรือทานผิด ซึ่งอันตรายมากหากมีโรคหัวใจหรือความดันความเสี่ยงภาวะฉุกเฉิน: กรณีติดเตียงหรือป่วยกะทันหัน อาจทำให้เสียชีวิตโดยไม่มีใครทราบ
-
ผลกระทบด้านจิตใจ (Mental & Emotional Health)ความว้าเหว่และโดดเดี่ยว: ผู้สูงอายุที่อยู่ลำพังเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้าและความรู้สึกโดดเดี่ยวความเครียดจากการดูแล: ผู้สูงอายุที่ต้องดูแลเด็กเพียงลำพังอาจเกิดภาวะเหนื่อยล้า (Burnout) จากภาระที่หนักเกินไป
-
ความเสี่ยงด้านความปลอดภัยทางสังคม (Social Security Risks)เสี่ยงต่อการถูกล่อลวง: ผู้สูงอายุที่อยู่บ้านคนเดียวเป็นเป้าหมายที่ง่ายต่อการถูกฉ้อโกงหรือมิจฉาชีพการดูแลที่ไม่ทั่วถึง: เด็กอาจขาดการดูแลเอาใจใส่และโภชนาการที่เหมาะสม หากผู้สูงอายุมีข้อจำกัดด้านร่างกายหรือรายได้
-
ภาวะทางเศรษฐกิจ (Economic Constraints)ความยากจน: ครัวเรือนข้ามรุ่นส่วนใหญ่มีรายได้น้อย รายได้หลักมาจากการทำงานของผู้สูงอายุหรือเบี้ยยังชีพ ทำให้อาจไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ
การที่เด็กและผู้สูงอายุอยู่ลำพัง ทำให้เกิดภาวะ "กลุ่มเปราะบาง" ที่ต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วนทั้งในด้านการดูแลสุขภาพ การคุ้มครองความปลอดภัย และสวัสดิการทางสังคม เพื่อลดความเสี่ยงจากการตายลำพังหรือการถูกทอดทิ้ง
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดลพบุรี